Piłka Ręczna

Historia piłki

Piłka ręczna zadomowiła się w Polsce znacznie później, niż w pozostałych krajach europejskich. Jej początki sięgają roku 1918. Popularna w Polsce nazwa dla graczy w piłkę ręczna – szczypiorniści – wywodzi się od polskich legionistów, którzy w piłkę ręczną grali w obozie dla internowanych w Szczypiornie koło Kalisza. Gry w piłkę ręczną legioniści nauczyli się od strażników niemieckich. Nazwę szczypiorniak przyjęto od nazwy miejscowości. W Polsce niepodległej piłka ręczna zaczęła się rozwijać również i w innych miejscowościach, w Lwowie, Poznaniu, Krakowie, Łodzi oraz Warszawie. Pierwszą formą organizacyjną dla piłki ręcznej stał się utworzony w roku 1928 Polski Związek Gier Sportowych. W skład związku wchodziły dyscypliny takie jak piłka ręczna, koszykówka oraz siatkówka. Siedzibą związku były Katowice. Od roku 1929 Polski Związek Gier Sportowych reprezentował piłkę ręczną na spotkaniach Międzynarodowej Federacji Amatorskiej Piłki Ręcznej. W roku 1936 organizację przekształcono w Polski Związek Piłki Ręcznej.

Menu